Woda morska

potasu (K+), magnezu (Mg2+) i glinu (Al3+) oraz anionów chlorkowych, siarczanowych oraz węglanowych, które łącznie nadają wodzie morskiej intensywnie gorzki lub gorzko-słony smak i powodują, że nie nadaje się ona do picia. Niewielkie ilości wypitej wody nie są szkodliwe dla człowieka, j

Woda morska – woda występująca w morzach i oceanach. W wodzie tej są rozpuszczone tysiące związków chemicznych i prawie wszystkie pierwiastki chemiczne obecne na kuli ziemskiej. Woda morska stanowi ponad 96% wody obecnej w formie ciekłej na powierzchni Ziemi, zaś tzw. woda słodka stanowi mniej niż 3%.

• 1 Charakterystyka
• 2 Zasoby słonej wody morskiej
• 3 Porównanie z wodą słodką
• 4 Przypisy

CharakterystykaNajbardziej charakterystyczną cechą wody morskiej, jest wysokie stężenie kationów sodu (Na⁺), potasu (K⁺), magnezu (Mg²⁺) i glinu (Al³⁺) oraz anionów chlorkowych, siarczanowych oraz węglanowych, które łącznie nadają wodzie morskiej intensywnie gorzki lub gorzko-słony smak i powodują, że nie nadaje się ona do picia. Niewielkie ilości wypitej wody nie są szkodliwe dla człowieka, jednak picie wody aby zapobiec odwodnieniu jest nie tylko szkodliwe, ale i bezcelowe gdyż więcej wody jest wykorzystywanej do pozbycia się nadmiaru soli z organizmu niż znajduje się w wodzie morskiej. W efekcie spożycie wody morskiej tylko przyspiesza proces odwodnienia^[1]. Woda morska ma odczyn lekko alkaliczny (pH = 7,5 do 8,4).Stężenie jonów w wodzie morskiej przelicza się często na taką zawartość wagową chlorku sodu w 1 dm³ wody, która dawałaby podobne średnie stężenie molowe wszystkich jonów. Stężenie to w oceanach jest względnie stałe i zależy głównie od strefy klimatycznej w której dokonuje się pomiar. Wynosi ono 32–40 promila. W morzach stężenie to waha się w granicach od 3 do 50 ‰. Woda o zasoleniu wynoszącym 35‰ zamarza w temperaturze -2 °C. Zasoby słonej wody morskiej Substancje rozpuszczone w 1 km³ (1 026 000 000 ton) wody morskiej chlorek sodu NaCl 27 213 000 ton 77,80% chlorek magnezu MgCl₂ 3 807 000 ton 10,90% siarczan magnezu MgSO₄ 1 658 000 ton 4,70% siarczan wapnia CaSO₄ 1 260 000 ton 3,60% siarczan potasu K₂SO₄ 865 000 ton 2,50% węglan wapnia CaCO₃ 123 000 ton 0,03% bromek magnezu MgBr₂ 76 000 ton   białka i inne związki organiczne 1 400 ton   fluor F 33 000 ton   bar Ba 500 ton   jod I 500 ton   argon Ar 100 ton   srebro Ag 300 kg   rubid Rb 200 kg   złoto Au 4 kg   rad Ra 0,02 kg   Wszystkie oceany i morza otwarte zawierają takie same sole będące w takim samym stosunku procentowym. Woda z poszczególnych zbiorników różni się między sobą jedynie stężeniem, czyli stosunkiem ilości wszystkich soli do ilości wody. Jest to podstawowa reguła stałości składu wody morskiej zwana regułą Dittmara. Skład pierwiastków w wodzie morskiej Zwróć uwagę, że chodzi o masę, a nie stężenie molowe Pierwiastek % Pierwiastek % tlen 85,7000 siarka 0,0885 wodór 10,8000 wapń 0,0400 chlor 1,9000 potas 0,0380 sód 1,0500 brom 0,0065 magnez 0,1350 węgiel 0,0026 Porównanie z wodą słodkąWody słodkie poza ilością rozpuszczonych soli różnią się od wody morskiej także składem chemicznym. W wodzie morskiej dominują chlorki, które w wodzie słodkiej występują w ilościach znikomych, a za to dominują węglany. Najważniejszym z nich, stanowiącym około 60% wszystkich rozpuszczonych ciał stałych jest węglan wapnia. Sole mineralne w wodzie morskiej i słodkiej za Lityńskim 1952 Wody Chlorki % Siarczany % Węglany % woda morska (oceaniczna) 88,7 10,8 0,4 woda słodka (rzeczna) 6,9 13,2 79,9 Przypisy

1. ↑ Ask A Scientist - Biology Archive

hurtownia odzieży - jakub pyżalski - jakub pyżalski - trojan opinie - trojan katowice