Drezno

kierując się historycznym układem budynków, zostawiono Nowy Rynek (Neumarkt) całkowicie pustym, a Stary Rynek(Altmarkt) zabudowano na styl socjalistyczny (np. Pałac Kultury - Kulturpalast) Po 1945 roku umieszczono w i wokół Drezna 1. Gwardię Pancerną ZSRR oraz 7. Dywizje Narodowej Armii L

Panorama historycznego centrum miasta
(Niektóre obiekty są opisane w oddzielnych artykułach. Należy kliknąć myszą w wybrany obiekt)Drezno (niem. Dresden, górnołuż. Drježdźany, czes. Drážďany, dawniej Drezdno - stąd przymiotnik drezdeński) – miasto we wschodnich Niemczech na Pogórzu Zachodniosudeckim, położone nad Łabą, stolica kraju związkowego Saksonia oraz okręgu administracyjnego Drezno (dawniej Rejencji Drezdeńskiej). Jego nazwa pochodzi od starołużyckiego Drežďany, oznaczającego "mieszkańcy mokradeł". Aglomeracja drezdeńska liczy ok. 1,036 mln mieszkańców (2004).Analiza śladów archeologicznych wskazuje na to, że zasiedlenie obszaru, na którym powstało miasto, nastąpiło już w epoce kamienia. W dokumentach zachowanych z 1206 nadmieniono po raz pierwszy istnienie Drezna, które następnie awansowało do rangi miasta-rezydencji Elektorów Rzeszy oraz króla.W 1987 miasto miało 519,8 tys. mieszkańców. Spadek liczby ludności wynika między innymi ze znacznej migracji do krajów związkowych na zachodzie kraju.Drezno pełni rolę gospodarczego i kulturalnego centrum Saksonii. Stanowi duży węzeł komunikacyjny (lotnisko międzynarodowe), z ośrodkami przemysłu maszynowego, produkcji klisz fotograficznych, przemysłu chemicznego i farmaceutycznego. Miasto jest ośrodkiem turystycznym, zwanym "miastem baroku" lub "Florencją Północy", znajduje się tu wiele zabytków i muzeów, słynna jest Galeria Obrazów (Gemäldegalerie Alte Meister). Znajduje się tu również fabryka samochodów Volkswagen. Drezno jest obok Lipska centralnym miastem obszaru metropolitalnego centralnych Niemiec , w którego skład wchodzi też dziesięć innych miast z krajów związkowych Saksonii,Saksonii-Anhalt i Turyngii.

• 1 Historia
• 2 Podział administracyjny
• 3 Otoczenie
• 4 Zabytki
• 5 Przemysł
• 6 Szkolnictwo
• 7 Transport
  • 7.1 Drogi
  • 7.2 Kolej
  • 7.3 Lotniska
  • 7.4 Komunikacja miejska
    • 7.4.1 Autobusy
    • 7.4.2 Tramwaje
• 8 Sport
• 9 Osoby
  • 9.1 Urodzeni w Dreźnie
  • 9.2 Związani z miastem
• 10 Polacy w Dreźnie
• 11 Współpraca
• 12 Zobacz też
• 13 Przypisy
• 14 Linki zewnętrzne

HistoriaJuż we wczesnej epoce kamienia powstały w okolicach dzisiejszego Drezna pierwsze osady. Wybudowana w V w.p.n.e. rondela Drezno-Nickern jest przykładem pierwszych monumentalnych budowli na tym obszarze. We wczesnym średniowieczu powstał bród prowadzący przez Łabę na wysokości dzisiejszego Starego Miasta. Jednak osada, mimo korzystnego położenia nad Łabą i żyznych ziem, nie mogła się rozwijać z powodu otaczającego ją gęstego lasu. Osiedle należało w tym czasie do marchii miśnieńskiej, która obejmowała w latach 986-1423 obszar dzisiejszej Saksonii. Pierwsza udokumentowana wzmianka o Dreźnie znalazła się w piśmie "Acta sunt hec Dresdene" z 1206 roku. Użyte w dokumencie określenie "Dresdene" pochodzi przypuszczalnie od staro-łużyckiego słowa Drežďany (mieszkańcy bagien), którym wcześniej nazywano mieszkańców osady. W dokumencie "Acta sunt hec in civitate nostra Dresdene" z 21. stycznia 1216 określa się już Drezno jako miasto. Do dzisiaj nie odnaleziono dokumentu przyznania praw miejskich, jednak od 1350 roku nazywa się już samodzielną osadę na prawym brzegu Łaby Starym Dreznem - "Antiqua Dressin", a w 1403 roku król Wilhelm I uznał tę osadę oficjalnie za miasto. Dnia 29. marca 1549, pod panowaniem Elektora Moritza, ogłoszono połączenie części leżących z prawej i lewej strony Łaby w jedno miasto.Podczas wprowadzania w XV w. prawa składu Drezno było jeszcze mało znaczącym miastem, ale już pod koniec wieku stało się rezydencją diuków i w wyniku przemian politycznych w obrębie Świętego Cesarstwa Rzymskiego Narodu Niemieckiego, którego Drezno było częścią, miasto awansowało do rangi stolicy jedynego protestanckiego obszaru w kraju. W tym czasie wzniesiono też ważne placówki kulturalne, które aż do czasów dzisiejszych nadają miastu szczególną wartość. Miasto nie zostało zniszczone czy splądrowane podczas wojny trzydziestoletniej, ale ucierpiało przez epidemię dżumy, głód oraz ogólną stagnację gospodarczą. W 1685r. Stare Drezno zostało doszczętnie spalone. Po tym incydencie odbudowywano je przez kilka dekad i dopiero w 1732 zakończono prace przedstawiając je jako "nowe królewskie miasto". Dlatego właśnie część Drezna nazywana jest teraz "Neustadt" - nowe miasto. Za panowania króla Augusta II Mocnego nad Saksonią, miastu nadano znaczenie kulturowe utrzymujące się do dzisiaj. W grudniu 1745 Drezno zostało pierwszy raz w historii podbite przez Prusy podczas wojny sukcesyjnej. Po odnowieniu zniszczonego miasta zostało ono ponownie zajęte przez Prusy w czasie wojny siedmioletniej w 1756r. Podczas zbliżania się wojsk austriackich wydano nakaz częściowego spalenia miasta. W 1760r. doszło do kolejnego pruskiego oblężenia miasta i ostrzelania śródmieścia.W roku 1785 Friedrich Schiller napisał "Odę do radości", liryczny wzór dla hymnu Unii Europejskiej, przeznaczoną do umieszczenia na tablicy w loży wolnomularskiej w Dreźnie.Wiosną 1791 roku podpisano w pobliskiej miejscowości Pillnitz Deklarację z Pillnitz - akt trwającej ponad 150 lat niemiecko-francuskiej wrogości. W ten sposób niemieccy możni nawoływali do bojkotu rewolucji francuskiej. Podczas powstania majowego w Dreźnie w roku 1849 król Saksonii Fryderyk August II został zmuszony do opuszczenia kraju. Jego ponowne odzyskanie udało się mu dopiero z pomocą Prus. Znanymi członkami tego powstania byli m.in. Richard Wagner i Gottfried Semper, obydwoje musieli z tego powodu udać się na emigrację.Po rewolucji listopadowej w 1918 roku Drezno zostało stolicą (pierwszego) Wolnego Kraju Saksonii. Należało ono do pierwszej dziesiątki największych miast Niemiec i było kulturalnym i gospodarczym centrum Republiki Weimarskiej. Zaraz po I wojnie światowej zaczął w Dreźnie działać malarz i grafik Otto Dix. Zostało także założonych wiele szkół wyższych o profilu artystycznym.Po 1933 roku rozpoczęto nagonkę na ponad 5000 obywateli o pochodzeniu żydowskim. Antysemityzm w Dreźnie ukazany został przede wszystkim w dziennikach Victora Klemperera. Po II wojnie światowej żyło w Dreźnie już tylko 41 Żydów. Między 1939 a 1945 rokiem internowano do Drezna więźniów obozów koncentracyjnych Auschwitz i Flossenbürg do pracy w przemyśle zbrojeniowym. Podczas II wojny światowej doszło w sierpniu 1944 r. do pierwszego bombardowania Drezna. Przygotowano więc miasto na wypadek nalotu, jednak między 13 a 15 lutym 1945 miasto padło ofiarą brytyjskich i amerykańskich bombowców (tzw.naloty dywanowe), które doszczętnie zniszczyły 60% jego powierzchni i pozbawiły życia ok. 25 000 ludzi. 8. Maja 1945 Drezno stało się częścią Niemieckiej Republiki Demokratycznej(NRD). W czasie trwania ustroju socjalistycznego, wyburzono lub rozebrano wiele wartościowych pozostałości zbombardowanego miasta jak np. Kościół pw.św. Zofii oraz historyczną miejską zabudowę. Tymi zabiegami zlikwidowano całe zabudowanie historycznego centrum miasta. Odnowiono lub całkowicie zrekonstruowano przede wszystkim dzisiejszą siedzibę sądu (1946), most Augusta (1949), Kościół Krzyża (do 1955),Zwinger (do 1963), Katedrę Świętej Trójcy (do 1965), Semperoper (do 1985), Pałac Japoński (do 1987) i obydwa dworce kolejowe. Niektóre z prac ciągły się dekadami, nie mogąc zostać szybko ukończonymi z powodu złej sytuacji gospodarczej NRD, która zmuszała do wielokrotnego przerywania renowacji. Podczas gdy place Theater- i Schlossplatz odnowiono kierując się historycznym układem budynków, zostawiono Nowy Rynek (Neumarkt) całkowicie pustym, a Stary Rynek(Altmarkt) zabudowano na styl socjalistyczny (np. Pałac Kultury - Kulturpalast) Po 1945 roku umieszczono w i wokół Drezna 1. Gwardię Pancerną ZSRR oraz 7. Dywizje Narodowej Armii Ludowej. Nigdy wcześniej w czasach pokoju nie stacjonowało w Dreźnie tyle oddziałów co między 1945 a 1990. Jesienią 1989 rozpoczęły się wiece i demonstracje opowiadające się za zjednoczeniem Niemiec, a 19 grudnia 1989 Helmut Kohl wygłosił mowę na Neumarkt, przed ruiną Fauenkirche. Po przemianach politycznych w 1990 roku Drezno znowu zostało stolicą Wolnego Kraju Saksonii. W sierpniu 2002r. Drezno zostało dotknięte przez "powódź stulecia". Poziom Łaby podniósł się wtedy, przewyższając najwyższy jak dotąd wynik z 1845 roku. 5. czerwca 2009 Drezno odwiedził prezydent Stanów Zjednoczonych Barack Obama, by spotkać się z kanclerz Niemiec Angelą Merkel oraz zwiedzić Frauenkirche. Podział administracyjnyDrezno dzieli się na dziesięć dzielnic (Ortsamtsbereich) oraz dziewięć miejscowości (Ortschaft), które leżą w granicach administracyjnych miasta.Dzielnice i ich osiedla:

Altstadt (Friedrichstadt, Innere Altstadt, Johannstadt-Nord, Johannstadt-Süd, Pirnaische Vorstadt, Seevorstadt-Ost/Großer Garten ze Strehlen-Nordwest, Wilsdruffer Vorstadt/Seevorstadt-West)

Blasewitz (Blasewitz z Neugruna, Gruna ze Strehlen-Nordost, Seidnitz/Dobritz, Striesen-Ost, Striesen-Süd z Johannstadt-Südost, Striesen-West, Tolkewitz/Seidnitz-Nord)

Cotta (Briesnitz ze Stetzsch, Cotta z Friedrichstadt-Südwest, Dölzschen i Niedergorbitz, Gorbitz-Nord/Neuomsewitz, Gorbitz-Ost, Gorbitz-Süd, Kemnitz, Leutewitz i Altomsewitz, Löbtau-Nord, Löbtau-Süd, Naußlitz z Wölfnitz, Roßthal)

Klotzsche (Flughafen Dresden/Industriegebiet Klotzsche, Hellerau/Wilschdorf z Rähnitz, Hellerberge, Klotzsche)

Leuben (Großzschachwitz ze Sporbitz, Kleinzschachwitz z Meußlitz i Zschieren, Laubegast z Alttolkewitz, Leuben z Dobritz-Süd i Niedersedlitz-Nord)

Loschwitz (Bühlau/Weißer Hirsch z Rochwitz i Loschwitz-Nordost, Dresdner Heide, Hosterwitz/Pillnitz z Niederpoyritz, Loschwitz/Wachwitz, Oberpoyritz i Söbrigen)

Neustadt (Albertstadt, Äußere Neustadt, Innere Neustadt, Leipziger Vorstadt, Radeberger Vorstadt)

Pieschen (Kaditz, Mickten z Trachau-Süd, Pieschen-Nord/Trachenberge z Leipziger Vorstadt-Nordwest, Pieschen-Süd z Leipziger Vorstadt-West (Neudorf), Trachau, Übigau z Kaditz-Süd)

Plauen (Coschütz/Gittersee, Kleinpestitz/Mockritz z Kaitz i Gostritz, Plauen, Räcknitz/Zschertnitz ze Strehlen-Südwest, Südvorstadt-Ost, Südvorstadt-West)

Prohlis (Leubnitz-Neuostra z Torna i Mockritz-Ost, Lockwitz z Kauscha, Niedersedlitz, Nickern i Luga, Prohlis-Nord, Prohlis-Süd, Reick, Strehlen z Reick-Nordwest)

Dzielnice i ich osiedla:

Altfranken (Gompitz/Altfranken)

Cossebaude (Cossebaude/Mobschatz/Oberwartha)

Gompitz (Gompitz/Altfranken)

Langebrück (Langebrück/Schönborn)

Mobschatz (Cossebaude/Mobschatz/Oberwartha)

Oberwartha (Cossebaude/Mobschatz/Oberwartha)

Schönborn ((Langebrück/Schönborn)

Schönfeld-Weißig (Gönnsdorf/Pappritz, Schönfeld/Schullwitz, Weißig)

Weixdorf (Weixdorf)

OtoczenieDo położonych w okolicy Drezna dużych miast należą: Chemnitz (80km na południowy zachód), Lipsk (100km na północny zachód), Berlin (200km na północ). 150km na południe znajduje się czeska stolica - Praga, a 230km na wschód - Wrocław. ZabytkiDoszczętnie zniszczone w czasie II wojny światowej i odbudowane tylko częściowo miasto, posiada pomimo swojej długiej i bogatej historii, niewielką część dawnej historycznej zabudowy. Do najważniejszych odbudowanych zabytków należą:

Zamek (Dresdner Schloss)

rokokowy zespół pałacowy Zwinger, mieszczący Galerię Starych Mistrzów (Gemäldegalerie Alte Meister)

Albertinum

Katedra Świętej Trójcy (Hofkirche)

Kościół Marii Panny (Frauenkirche)

Kościół Świętego Krzyża (Kreuzkirche)

Stara Synagoga

Synagoga w Dreźnie-Johannstadt

Galeria Nowych Mistrzów

Grünes Gewölbe - galeria sztuki i skarbiec

Semperoper - opera Sempera

Malowidło ścienne "Orszak książęcy" (Fürstenzug)

Großer Garten - park barokowy

PrzemysłW Dreźnie znajduje się zaprojektowana specjalnie w tym celu montownia koncernu Volkswagen - Szklana Manufaktura (Die Gläserne Manufaktur), w której od 2001 roku montuje się samochody marki Volkswagen Phaeton. Jest to jedyne miejsce, w którym produkuje się takie samochody. Szkolnictwo

Uniwersytet Techniczny (Technische Universität)

Transport DrogiPrzez miasto przechodzą autostrady A4, A13 i A17, drogi krajowe B6, B97, B170, B172, 173 oraz drogi regionalne. KolejStacje i przystanki kolejowe w mieście:

Dresden Hauptbahnhof,

Dresden Mitte,

Dresden-Neustadt,

Dresden-Hp. Freibergerstr. WTC,

Dresden-Dobritz,

Dresden-Freiberger Straße,

Dresden-Niedersedlitz,

Dresden-Pieschen,

Dresden-Reick,

Dresden-Trachau,

Dresden Cotta,

Dresden Grenzstraße,

Dresden Industriegelände,

Dresden Klotzsche,

Dresden Strehlen

S-Bahn w Dreźnie

LotniskaW mieście znajduje się międzynarodowe lotnisko Dresden Flughafen (DRS), które obsługuje loty linii lotniczych Germanwings, Air Berlin, Aeroflot, Lufthansa oraz wiele czarterowych. Komunikacja miejskaKomunikacją miejską zarządza spółka Dresdner Verkehrsbetriebe AG (DVB), partner związku Verkehrsverbund Oberelbe (VVO). Obecnie istnieje: 12 linii tramwajowych, 6 promowych, jedna kolejka podwieszana, jedna kolejka linowo-terenowa, oraz 28 linii miejskich (dodatkowo ponad 300 linii podmiejskich).W skład komunikacji miejskiej wchodzą:

autobusy

tramwaje

promy rzeczne

Standseilbahn Dresden - kolejka linowo-terenowa

Schwebebahn Dresden - kolejka podwieszana

Autobusy

MAN

Solaris

Mercedes-Benz

Tramwaje

Bombardier NGT6DD-R

Bombardier NGT D12DD

Tatra T4D

Bombardier NGT6DD-ER

Bombardier NGT8DD

Sport

Dresdner SC - klub piłki siatkowej kobiet

Dynamo Drezno - klub piłkarski

Rajd Drezno - Wrocław

Osoby Urodzeni w Dreźnie

1650, 8 września, Johann Friedrich Karcher, architekt

1670, 12 maja, August II Mocny, król Polski, elektor Saksonii

1759, 6 kwietnia, Christian Leberecht Vogel, malarz

1783, 28 lutego, Alexander von Oppeln-Bronikowski, oficer i pisarz

1801, 12 grudnia, Jan Wettyn, król Saksonii

1830, 8 stycznia, Hans von Bülow, dyrygent

1832, 8 sierpnia w Pillnitz, Jerzy I Wettyn, król Saksonii

1861, 17 października, Woldemar Lippert, historyk

1862, 14 kwietnia, Piotr Stołypin, premier Rosji

1865, 25 maja, Fryderyk August III Wettyn, król Saksonii

1876, 8 lutego, Paula Modersohn-Becker, malarka

1887, 9 sierpnia, Hans Oster, oficer

1889, 22 kwietnia, Ludwig Renn (Arnold Friedrich Vieth von Golßenau), pisarz

1890, 21 września, Max Immelmann, pilot

1894, 21 lipca, Paul Richter, ewangelicki pastor

1895, 20 marca, Albert Hensel, komunista

1899, 23 lutego, Erich Kästner, pisarz

1902, 3 sierpnia, Martin Noth, protestancki teolog

1902, 10 sierpnia, Curt Siodmak, amerykański pisarz, reżyser i producent

1906, 11 lipca, Herbert Wehner, niemiecki polityk

1915, 15 września, Helmut Schön, trener piłkarski

1917, 30 grudnia, Marianne Schönfelder, ofiara hitlerowskiej eutanazji

1967, 5 września, Matthias Sammer, piłkarz, trener

1979, 5 czerwca, Natalia Żukowa, ukraińska szachistka

1974, 10 września, Hardy Hard (własc. Kay Lippert), niemiecki DJ i producent muzyki techno/breakbeat

Związani z miastem

Wilhelm Friedemann Bach, kompozytor, organista

Bernardo Bellotto zwany Canaletto, malarz Drezna i Warszawy

Giacomo Casanova

Friedrich Gerstäcker, pisarz

Karl Adolph Gjellerup, pisarz

Maximilian Karl Friedrich Wilhelm Grävell, prawnik

Hans Hartung, niemiecko-francuski malarz i grafik współczesny

Heinrich von Kleist, poeta i pisarz

Victor Klemperer, pisarz i literaturoznawca

Karl May, pisarz

Friedrich Paulus, niemiecki feldmarszałek (zmarł w Dreźnie)

Daniel Pöppelmann, barokowy budowniczy

Gottfried Semper, architekt

Gustav Schäfer, wioślarz

Wilhelmine Schröder-Devrient, śpiewaczka operowa

Heinrich Schütz, kompozytor, organista

Kurt Vonnegut, przeżył bombardowanie i napisał powieść Rzeźnia numer pięć

Johann Vierdanck, kompozytor, organista

Richard Wagner, kompozytor

Carl Maria von Weber, kompozytor

Friedrich Wieck, muzyk

Jan Dismas Zelenka, kompozytor

Polacy w DreźnieW drugiej połowie XVIII wieku Drezno stało się ośrodkiem konfederatów barskich, a następnie terenem przygotowań do powstania kościuszkowskiego, prowadzonych przez polską emigrację trzeciomajową z Hugonem Kołłątajem na czele. Po zajęciu przez wojska rosyjskie Jasnej Góry, również Kazimierz Pułaski, ze Śląska podążył do Drezna, gdzie przez kilka tygodni przebywał na dworze królewicza Karola, syna Augusta III Sasa.Już wówczas zamieszkiwali na stałe w Saksonii przedstawiciele niektórych rodów magnackich np. generał Aleksander Jakub Lubomirski, Józef Aleksander Jabłonowski, księżna Genowefa z Ogińskich Brzostowska oraz liczna grupa oficerów w służbie saskiej. Od 1771 w stopniu podchorążego w wojsku saskim odbywał służbę Jan Henryk Dąbrowski uczestnik insurekcji kościuszkowskiej, twórca Legionów Polskich we Włoszech. Po wstrzymaniu działań przeciwko armii rosyjskiej w 1792 większość działaczy politycznych opuściła kraj, wyjeżdżając głównie do Saksonii, tam bowiem w Lipsku i Dreźnie powstawał ośrodek emigracyjny przeciwników konfederacji targowickiej. Po stłumieniu przez Rosjan powstania listopadowego, miasto stało się miejscem schronienia polskich emigrantów. W 1831 gościł w Dreźnie do 25 lipca, Juliusz Słowacki, które poeta znał dobrze, "a które wspominał tym milej, że w nim w 1831 spotykał się ze swą przyszłą dręczycielką"^[1]. W Dreźnie powstaje też 2 pieśń poematu "Żmija"^[2] W 1832 udał się też do Drezna Adam Mickiewicz, który przyłączył się w Wielkopolsce do szeregów polskiej emigracji. Towarzyszyli mu Stefan Florian Garczyński i Ignacy Domejko. W Dreźnie powstał oprócz drobniejszych jego utworów również rękopis III części "Dziadów". Przez dwie zimy 1835 i 1836 w Dreźnie odbywały się długie rozmowy Towiańskiego z Odyńcem o Mickiewiczu^[3].W Dreźnie przez ponad 20 lat mieszkał i tworzył Józef Ignacy Kraszewski (od 3 lutego 1863 - do maja 1884), wydalany przez margrabiego Wielopolskiego z Królestwa. W Dreźnie powstały jego największe powieści "Rzym za Nerona" (1866), poprzedniczka "Quo Vadis", "Stara baśń" (1873), i "trylogia saska" (1874-1877) będąca krytyką rządów królów polskich i elektorów saskich w ich dziedzicznej Saksonii. W 1960 roku Rada Narodowa Drezna utworzyła w dworku, w którym mieszkał pisarz Muzeum Kraszewskiego (niem. Kraszewski-Museum, Stadtmuseum Dresden, dawniej Kraszewski-Haus) przy Nordstrasse 28^[4], gromadząc wiele pamiątek^[5]. W 2003 muzeum to zostało gruntownie odnowione. Muzeum Kraszewskiego w Dreźnie jest jedyną polską placówką muzealną na terenie Niemiec^[6].Niedaleko Drezna istniała od 1811 w Tharandt Akademia Leśna, którą w okresie 1860-1918 ukończyło 385 Polaków. Na Politechnice w Dreźnie specjalizowali się profesorowie Politechniki Warszawskiej Bohdan Stefanowski (termodynamika), Stanisław Łukaszewicz (urządzenia transportowe), Rudolf Swierzyński (projektowanie wsi), Ignacy Szyszyłowicz (botanik), Zygmunt Librowicz (chemia), i elektotechnik Henryk Krauze^[7].W 1918 roku ukończył Akademię Sztuk Pięknych w Dreźnie Wacław Szczeblewski. Jego obrazy wystawiane były m.in. w Drezdeńskiej Galerii Sztuki, w warszawskiej "Zachęcie" i in. W drezdeńskiej akademii specjalizował się również historyk sztuki Julian Pagaczewski.Pamiątką po uchodźcach z okresu wielkiej emigracji jest m.in. polska kwatera na Starym Cmentarzu w Dreźnie. Współpraca

Brazzaville, Kongo (od 1975)

Brühl, Badenia-Wirtembergia (kontakty utrzymuje dzielnica Wixdorf)

Columbus, Stany Zjednoczone (od 1992)

Coventry, Wielka Brytania (od 1959)

Florencja, Włochy (od 1978)

Gostyń, Polska (od 1976)

Hamburg, Niemcy (od 1987)

Hangzhou, Chińska Republika Ludowa (od 2009)

Ostrawa, Czechy (od 1971)

Petersburg, Rosja (od 1961)

Rotterdam, Holandia (od 1988)

Salzburg, Austria (od 1991)

Skopje, Macedonia (od 1967)

Strasburg, Francja (od 1990)

Weinsberg, Badenia-Wirtembergia (kontakty utrzymuje dzielnica Cossebaude)

Wrocław, Polska (od 1959)

Zobacz też

Bombardowanie Drezna

Nowa Synagoga (Neue Synagoge)

Muzeum Wojskowo-Historyczne Bundeswehry (Militärhistorisches Museum der Bundeswehr)

Drezdeńska Biała Flota (Sächsische Dampfschiffahrt)

Przypisy

1. ↑ "Gdyby nie ta niespokojność, która mnie dręczy o was, kochani moi, byłoby mnie bardzo dobrze w Dreznie; poznałem wiele polskich domów i żyję w dobrym towarzystwie." [w:] Słowacki: Listy Juliusza Słowackiego. wyd. Méyet, 1899
2. ↑ Kleiner. Juliusz Słowacki - dzieje twórczości. 1999
3. ↑ Dernałowicz. Paryż, Lozanna: czerwiec 1834-październik 1840, 1996
4. ↑ Kraszewski-Museum
5. ↑ Koprowski: Jak nas widzą, jak nas piszą. 1979. s. 51
6. ↑ Muzeum J.I. Kraszewskiego w Dreźnie
7. ↑ Historia nauki polskiej: 1795-1862. 1992

Linki zewnętrzne

panorama miasta

galeria zdjęć

leksykon Drezna

dresden.info

polska strona o Dreźnie

kamery

Drezno w 2 dni (galeria zdjęć)

Okręg administracyjny Drezno (Direktionsbezirk Dresden)
Siedziba okręgu: Drezno (Dresden)
Miasto na prawach powiatu	Drezno (Dresden)
Powiaty ziemskie	Budziszyn (Bautzen) • Görlitz • Miśnia (Meißen) • Sächsische Schweiz-Osterzgebirge

Saksonia (Sachsen)
Siedziba kraju związkowego: Drezno (Dresden)
Miasta na prawach powiatu	Chemnitz • Drezno (Dresden) • Lipsk (Leipzig)
Okręgi administracyjne	Chemnitz • Drezno (Dresden) • Lipsk (Leipzig)
Powiaty ziemskie	Budziszyn (Bautzen) • Erzgebirgskreis • Görlitz • Lipsk (Leipzig) • Miśnia (Meißen) • Mittelsachsen • Nordsachsen • Sächsische Schweiz-Osterzgebirge • Vogtland • Zwickau

buty sportowe sklep - trojan katowice - trojan deweloper - oriflame - vinotti